|
.
Historia - Zambrów
Pierwsze wzmianki o Zambrowie pochodzą
z XIII w. - 4 maja 1283 r. erygowano kościół pod wezwaniem Św.
Trójcy. Nazwa miasta pochodzi od staropolskiego rzeczownika "ząbr" i
oznacza "miejsce pobytu żubrów".
Miejscowość otrzymała przed 1430 rokiem prawa miejskie chełmińskie,
a w 1538 król Zygmunt Stary je potwierdził. W latach 1443-1795
miasto było siedzibą powiatu (jednego z czterech tworzących dawną
Ziemię Łomżyńską). Podczas najazdu szwedzkiego w XVII wieku miasto
zostało zniszczone.
W dniu 2 marca 1656 roku w Zambrowie wydano manifest, w którym
żołnierze dywizji Aleksandra Koniecpolskiego oświadczyli, że
porzucili służbę u króla szwedzkiego Karola X Gustawa na wieść o
oblężeniu Jasnej Góry i wracają na służbę Jana Kazimierza.
W 1795 roku Zambrów znalazł się pod zaborem pruskim, a w 1807 roku
był częścią Księstwa Warszawskiego i od 1815 Królestwa Polskiego.
W wyniku represji władz carskich w 1870 roku Zambrów utracił prawa
miejskie, które odzyskał wraz z niepodległością Polski w 1919 roku.
W 1939 roku Zambrów zamieszkiwało 7500 osób (w tym pk. 50 procent
stanowiła ludność żydowska).
1939
Podczas kampanii wrześniowej w 1939, w Zambrowie doszło do masakry
200[1] polskich żołnierzy, zastrzelonych przez straż niemiecką.
W dniach pomiędzy 10-13 września 1939, w rejonie Zambrowa walki z
siłami Niemieckimi (XIX Korpus Pancerny gen. Guderiana), toczyła 18
Dywizja Piechoty Wojska Polskiego, dowodzona przez płk. Stefana
Kosseckiego. Znaczna przewaga wojskowa wroga spowodowała kapitulację
dywizji, której pozostali żołnierze (kilka tysięcy ludzi z 33, 71 i
18 pułku piechoty 18 DP), zostało spędzonych na plac ćwiczebny
koszar wojskowych w Zambrowie.
13 września Niemcy zgromadzili w ten sposób ok. 4 000 polskich
żołnierzy, pilnowanych przez jednostki Wehrmachtu. W czterech rogach
placu, oświetlanego w nocy przez reflektory, ustawiono karabiny
maszynowe. Poza placem znajdowały się konie z rozbitych polskich
odddziałów.
W nocy z 13 na 14 września Niemcy zakomunikowli polskim jeńcom iż
każdy kto w nocy wstanie ze swego miejsca, zostanie natychmiast
zastrzelony[1]. Nieoczekiwanie w godzinach nocnych na plac wpadły
przestraszone konie, w reakcji na to polscy żołnierze podrywali się
z miejsc aby uniknąć stratownia i śmierci. Załoga niemiecka
natychmiast otworzyła ogień, ostrzał trwał ok. 10 minut. 14 września
rano okazało się iż zginęło w ten sposób 200[1] żołnierzy polskich,
a dalszych 100[1] zostało rannych. Świadkowie, ocaleli z masakry,
twierdzili iż konie zostały celowo przestraszone m. in. oślepiającym
światłem z reflektorów i wpadły na plac w panice, a cały mord został
w ten sposób celowo zaplanowany i zorganizowany[1] przez Niemców.
Na mocy paktu Ribbentrop-Mołotow Zambrów znalazł się pod koniec
września 1939 pod okupacją sowiecką, we włączonym do Białorusi
obwodzie białostockim. Nastąpiły masowe deportacje Polaków w głąb
ZSRR. Po agresji Niemiec na ZSRR w 1941, Zambrów znajdował się do
1944 pod okupacją niemiecką. Od sierpnia 1941 roku do stycznia 1943
roku w Zambrowie znajdowało się getto dla Żydów, działały także
obozy dla jeńców wojennych i robotników przymusowych. Po likwidacji
getta w styczniu 1943r roku jego mieszkańcy zostali wysłani do obozu
zagłady w Treblince.
Pod koniec 1944 Zambrów został wyzwolony przez oddziały II Frontu
Białoruskiego.
Po II wojnie światowej
W 1946 roku Zambrów liczył 4130 mieszkańców. Zniszczenia wojenne
szacowano na około 43 %. Zaczęto odbudowę miasta. W 1954 roku
uruchomiono zakłady przemysłu bawełnianego, zatrudniające przeszło
3000 osób. Była to jedna z większych inwestycji na terenie słabo
uprzemysłowionej Białostoczyzny.
W latach 1955-1975 miasto było siedzibą powiatu. W tym okresie
nastąpił szybki rozwój miasta. Powstało wiele zakładów
przemysłowych, rozwinęło się przetwórstwo rolno-spożywcze i baza
usługowa.
W roku 1991 nastąpił podział miasta i gminy na dwie odrębne
jednostki administracyjne: miasto Zambrów i gminę Zambrów. Miasto
spełnia od tego czasu rolę centrum administracyjnego, handlowego,
gospodarczego i usługowego dla okolicznych gmin.
Od 1 stycznia 1999 roku Zambrów po raz kolejny stał się siedzibą
powiatu.
|